اندوهگین  نباش !

مصیبت دیدگان را مایه دلجویی و شکیبایی خود قرار بده !

مگر نمی بینی به راست و یا چپ نگاه کنی ،‌ هر سو فردی مصیبت زده و رنجدیده ، مضطرب و نگران نشسته است !!!

یا در هر خانه ای زنی به نوحه سرایی پرداخته و بر هر گونه ای اشکها سرازیر است ...

حال می بینی که مصیبتها  کم نیستند! و شکیبایان  هم بسیارند  !

بدان که تنها تو به مصیبت گرفتار نیستی...!

کافی است  که به درد و رنج،  بلا یا مصیبت دیگران نظری بینداری می بینی که مشکلات و مصیبت های تو  ناچیزند !

وقتی که ...

بیمارانی که سالها بر بستر بر راست و یا چپ می غلتند و در بین آنها باز کسانی هستند که توان غلتیدن  هم ندارند، آنها از درد و بیماری  ناله  و فریاد سر داده اند ...

 بازهم اگر خیلی ناراحتی...

خبری از زندانیان بگیر ، زندانیانی هستند  که سالهاست در گوشه زندان افتاده اند و هنوز خورشید را ندیده اند و جایی جز سلول خود نمی شناسند .

وای چه سخت است که زنان و مردانی بسیاری می بینی ، که جگر گوشه ها و فرزندان دلبند شان را در عین نوجوانی و جوانی ،  درست زمانی که تازه بهار عمرشان شکوفا شده  از دست داده اند و داغ از دست دادن فرزند کمر پدر  و مادر را خم کرده است...

حال ببین مصیبت  تو بیشتر است یا آنها ...

دیگر وقت آن رسیده است که اینها را مایه تسلیت و دلگرمی خویش قرار داده ! و خود را تسلی دهی !

یقین بدان این دنیا برای آدمهای خوب و با ایمان همانند یک زندان و بلکه بالاتر از آن ، سراچه غمها و بلاهاست ...

حال لبخند بزن و بر روی غمهای دنیا بخند!!

 بگو که تو هر گز تسلیم دنیا نمی شوی و  تازیانه زمان ایمان تو را سست نمی کند...

بقلم : اویس بادپا